บทที่ 280 ลิฟต์ผีสิง

พี่หวังรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง เธอถลึงตาใส่เขาพลางเอ็ด "อย่ามาพูดจาเลอะเทอะ นี่มันเวลาทำงาน ฉันจะไปเปิดลิฟต์ให้นายได้ยังไง?"

หานต้าเหว่ยรีบพูด "งั้นก็รอเลิกงานสิครับ ยังไงวันนี้ผู้จัดการร้านก็ไม่อยู่ ส่วนต่งเหวยพอเลิกงานปุ๊บก็เผ่นแน่บอยู่แล้ว พี่ช่วยถ่วงเวลาไว้หน่อย แล้วพวกเราค่อยแอบเข้ามา"

พี่หวังส่ายหน้าเป็นพัลวัน "ไม่ได้ๆ ยังมียามอยู่อีกนะ ฉันจะปล่อยให้คนนอกเข้ามาเพ่นพ่านได้ยังไง อีกอย่าง นายจะอธิบายกับยามว่ายังไงล่ะ?"