บทที่ 276 ใจศรัทธาปาฏิหาริย์ย่อมบังเกิด

ไม่ว่าจะอย่างไร หม่าอวิ๋นเฟิงก็นับเป็นแขกที่หาได้ยากยิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาหาผมถึงที่นี่ ดูจากท่าทางแล้วไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร ตรงกันข้ามกลับดูเกรงอกเกรงใจและระมัดระวังตัวอยู่ไม่น้อย

ทั้งผมและลุงหม่าไม่ได้มองเขาเป็นศัตรู พวกเราต้อนรับขับสู้ให้เขานั่งลงอย่างกระตือรือร้น ลุงหม่ายังหยิบเมล็ดแตงโมกำหนึ่งส่งให้เขาด้วย

เขาดูเก้อเขินและประหม่าอยู่บ้าง ก่อนจะเอ่ยกับผมอย่างเกรงใจว่าตนเองมาทำตามสัญญา

เหตุเพราะช่วงสองสามวันมานี้ เมียของเกาเต๋อทำตัวราวกับโทรโข่ง เที่ยวป่าวประกาศเรื่องของผมจนขจรขจายไปทั่ว ทว่านางก็ด่าทอประจานหม่าอวิ๋นเฟิงเสียยกใหญ่ ใช้ถ้อยคำรุนแรงฟังไม่ได้ศัพท์ สรุปว่าตอนนี้ในแถบนี้ ชื่อเสียงของผมเริ่มโด่งดังขึ้นมา ส่วนหม่าอวิ๋นเฟิงกลับกลายเป็นคนเหม็นโฉ่ไปเสียแล้ว