บทที่ 267 ชิงเฟิงเจี้ยวจู่

น้ำเสียงของเธอคนนี้อ่อนหวานแผ่วเบา รูปลักษณ์ภายนอกก็ดูไม่เหมือนผีร้ายเลยสักนิด จนผมแทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่กัดหน้าหม่าอวิ๋นเฟิงจนเป็นรอยฟันพรุนไปหมดเมื่อครู่นี้จะเป็นเธอ

ปัญหาตอนนี้คือ ผีสาวตนหนึ่งบุกมาหาผมถึงบ้านตอนกลางวันแสกๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ แล้วตกลงผมควรช่วยหรือไม่ช่วยดีล่ะ?

ผมนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็พลันตาสว่างขึ้นมา

เทพผู้คุมวิญญาณบรรพชนเคยบอกว่าอยากให้ผมทำงานแทนท่านในโลกมนุษย์ ส่วนห้าเทพพิทักษ์ก็เคยบอกว่าภารกิจที่ท่านมอบหมายให้ผมก็คือการเป็นยมทูตเดินดิน