บทที่ 263 พบกันอีกครั้ง

เมื่อครู่เขาเพิ่งยื้อยุดฉุดกระชากกับกาวเสี่ยวหรูอยู่ตั้งนานจนหน้าดำหน้าแดง หอบหายใจแฮกๆ พอเห็นผมก็ออกอาการกระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะอ้าปากทักมาคำหนึ่ง

"นาย…นายก็สบายดีนะ?"

ผมคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าการได้เจอหน้าหม่าอวิ๋นเฟิงอีกครั้งจะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แถมยังบ้าบอถึงขั้นเอ่ยปากทักทายกันอีกต่างหาก

เวลานี้ กาวเสี่ยวหรูที่อยู่ข้างๆ ยังคงดิ้นรนไม่หยุด ดูท่าทางยังไม่ยอมแพ้ ถึงกับอ้าปากจะกัดเชือก

ผมมองหม่าอวิ๋นเฟิงแล้วเอ่ยว่า "ไม่ใช่ว่าฉันจะว่านายหรอกนะ แต่นายสะเดาะเคราะห์เปิดด่านไปตั้งสามรอบได้ยังไงกัน อาการของเขาก็ยังไม่เห็นหายสักนิด"