บทที่ 260 โรคบ้าผู้ชาย

เพื่อตามหาจวงอวี่เวย ผมเริ่มจากนั่งสมาธิสื่อจิตและพร่ำเรียกในใจอยู่นานสองนาน ทว่าพยายามเพ่งสัมผัสไปตั้งค่อนวันก็ยังไม่พบร่องรอยของเธอ

ผมจึงไหว้วานให้เทพธรรมบาลทั้งห้าช่วยไปตามเธอกลับมา แต่คราวนี้เทพธรรมบาลทั้งห้ากลับบอกว่า แม่หนูคนนั้นรักอิสระและมีความคิดเป็นของตัวเอง หากเธอไม่อยากกลับ ใครไปตามก็ไร้ประโยชน์ ดีไม่ดีจะโดนตอกกลับหน้าหงาย ถูกไล่ตะเพิดกลับมาเสียเปล่าๆ

ผมบอกว่าพวกท่านไม่ต้องเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับมาหรอก แค่บอกผมก็พอว่าเธออยู่ที่ไหน

ทว่าเทพธรรมบาลทั้งห้ายังไม่ยอมไป ทั้งยังลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะบอกความจริงว่า แม่หนูคนนั้นไม่ได้ไปไหนไกล เธอยังอยู่ในบ้าน ในพัดสามมหาบริสุทธิ์ซานชิงเล่มนั้นนั่นเอง