บทที่ 250 พรากคู่รัก

ทั้งสองคนชะงักไปพร้อมกัน ก่อนจะประสานเสียงหัวเราะร่าออกมา

เหออวี่เฉินพูดขึ้นว่า “ไม่ปิดบังนายหรอกนะ ฉันเองก็กำลังจะบอกเรื่องนี้อยู่พอดี เมื่อคืนฉันยังฝันถึงพ่อนายอยู่เลย ท่านมาหาฉันแล้วบอกให้ช่วยคุมนายหน่อย ไม่ยอมส่งกางเกงไปให้ท่านสักที”

ผมเองก็ชะงักไปเหมือนกัน "จริงดิครับ เขารีบขนาดนั้นเลยเหรอ ผมกะว่าจะส่งให้ตอนวันชิวอิกแท้ๆ เขายังอุตส่าห์ไปเข้าฝันเธออีกเหรอเนี่ย"

เหออวี่เฉินยิ้มพลางพูดว่า "ใช่แล้วล่ะ มาเข้าฝันฉัน ดูท่าเขาคงจะยอมรับที่ฉันเป็นอาจารย์ของนายมากเลยนะ"

ผมบอกว่า "นั่นมันแน่อยู่แล้ว อาจารย์ดีๆ แบบเธอ จุดตะเกียงหาก็ยังหาไม่เจอเลย จริงๆ ตอนกราบอาจารย์ ในใจผมก็คิดอยู่ว่า นี่คืออาจารย์ชั่วชีวิตของผม ผมต้องเคารพเธอ คอยปกป้องดูแล และดีกับเธอตลอดไป"