บทที่ 186 ญาณแบ่งภาคของเซียน

นับแต่ได้ยินเสียงหัวเราะนั้น ใจผมก็เริ่มกระสับกระส่าย คอยแต่จะหาตัวให้ได้ว่าคนคนนั้นคือใคร

น่าเสียดายที่เสียงหัวเราะนั้นดังขึ้นเพียงครั้งเดียว จากนั้นก็ไม่เคยแว่วมาอีกเลย ผ่านไปอีกหลายวัน กลับกลายเป็นพวกจิ้งจอกเผ่าถูซานที่ย้อนกลับมาแทน

ตอนนั้นผมกำลังนอนกลางวัน เพิ่งจะเคลิ้มหลับก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างเข้ามา แถมยังสะกิดเกาฝ่าเท้าผมเล่น พอผมลืมตาขึ้นมอง ก็เห็นจิ้งจอกน้อยสีขาวปลอดตัวหนึ่งกำลังเอาจมูกดุนผมอยู่

ผมหลุดขำออกมาทันที รีบลุกขึ้นนั่ง ก็พบว่ามีจิ้งจอกน้อยวิ่งตามกันมาอีกหลายตัว พากันมารุมล้อมส่งเสียงร้องจิ๊บๆ จั๊บๆ แต่ละตัวดูร่าเริงดีอกดีใจกันยกใหญ่

จิ้งจอกน้อยพวกนี้มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่ผมไม่รู้ชื่อพวกมัน ถามอยู่หลายหนก็ไม่ยอมบอก ผมเลยต้องตั้งชื่อให้ตามลำดับขนาดตัว