บทที่ 182 หนึ่งแสน หนึ่งแสน

ผมใช้คารมคมคายโน้มน้าวหางหยวนหยวนที่กำลังจะกลายเป็นวิญญาณอาฆาตได้สำเร็จ ทำให้เธอยอมกลับเข้าไปในไหแต่โดยดี และไม่คิดจะตามรังควานพ่อของตัวเองอีก

จากนั้นผมก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนฟัง หางอวี่โจ้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกทันที เขาจับมือผมไว้แน่นด้วยความตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออก

ผมบอกเขาว่า ถึงเรื่องจะจบแล้วแต่ก็ยังไม่ต้องรีบจ่ายค่าจ้าง ภายในสามวันนี้ต้องมีสัญญาณตอบรับแน่นอน

จริงๆ แล้วสัญญาณที่ว่าก็คือการที่หางหยวนหยวนไปเข้าฝันพ่อนั่นแหละ เงินหนึ่งแสนหยวนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ผมแค่พูดไม่กี่คำก็แก้ปัญหาได้ คนอื่นย่อมอดสงสัยไม่ได้และคงไม่ยอมควักกระเป๋าจ่ายให้อย่างเต็มใจ