บทที่ 179 ไอวิญญาณแค้น

เมื่อเห็นท่าทีแบบนั้นของเขา ผมก็ได้แต่แอบหัวเราะเยาะในใจ หากเป็นเจ้าอาวาสจากอู่ไถซานมาเยือน ป่านนี้คงรีบลุกขึ้นยืนต้อนรับอย่างนอบน้อมไปแล้ว

การที่ยอมเจอกับพวกเรา ก็นับว่าไว้หน้ามากพอแล้ว

อีกทั้งสายตาของเขายังบอกชัดเจนว่าไม่ได้เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยสักนิด คงจะปัดพวกเราไปอยู่ในกลุ่มพวกสิบแปดมงกุฎต้มตุ๋นเรียบร้อยแล้ว

สภาพของหางอวี่โจ้วคนนี้ย่ำแย่มากจริงๆ แม้อากาศในหนานจิงจะเหน็บหนาวชวนหดหู่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นติดลบหลายสิบองศา ยิ่งในห้องนี้เปิดเครื่องทำความร้อนเอาไว้ ผมยังรู้สึกได้ถึงไออุ่นที่พัดปะทะหน้า

ทว่าหางอวี่โจ้วกลับสวมเสื้อขนเป็ดตัวหนาเตอะ ด้านในยังมีเสื้อกั๊กหนังอีกชั้น ถึงอย่างนั้นใบหน้าก็ยังซีดเซียวด้วยความหนาวเหน็บ ร่างกายสั่นเทาน้อยๆ