บทที่ 171 นี่มันผีอะไรกัน

พอจางหนิงได้ยินผมพูดแบบนั้น ก็รีบละล่ำละลักถาม "แล้ว…ทำไมเขาถึงต้องตามรังควานฉันด้วยล่ะคะ?"

ผมเดาะลิ้นเสียงจึ๊กจั๊ก "จุ๊ๆ เรื่องนี้จัดการยากอยู่นะ ผมต้องคุยกับเขาก่อน เอาแบบนี้แล้วกัน คุณยกรูปปั้นท่านกวนอูออกไปก่อน ให้เขาเข้าสิงคุณ แล้วผมจะรีดให้เขาคายปากพูดออกมาเอง"

จางหนิงหน้าซีดเผือด "อย่าเลยค่ะท่านอาจารย์ อย่าให้เขาเข้าสิงฉันเลย ช่วยคิดวิธีอื่นให้หน่อยได้ไหมคะ?"

ผมแสร้งทำสีหน้าลำบากใจ "วิธีอื่นมันก็มีอยู่หรอก แต่มันค่อนข้างเปลืองพลังปราณ ปกติผมไม่ค่อยอยากใช้วิธีนี้เท่าไหร่"