บทที่ 144 ตั้งสำนักใหม่อีกครั้ง

ป้าหูเดือดดาล ก่นด่าออกมา "หม่าอวิ๋นเฟิง! อย่าคิดว่ามีวิชาเต๋าติดตัวอยู่สองสามกระบวนท่าจนเชิญเทพมาช่วยได้ แล้วฉันจะหมดปัญญาจัดการแกนะ!"

ปากพูดไปอย่างนั้น ทว่าเธอกลับไม่ได้ลงมือต่อ สีหน้าเคร่งขรึมพลางเก็บธง ป้ายคำสั่ง ตราประทับ และกระบี่เข้าที่ จากนั้นจึงส่งเหล่าเซียนกลับไป

ความพลิกผันนี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไปจนผมเองก็มึนงง ยังไม่ทันได้ตั้งตัว กั้วเจียงหลงก็หนีรอดไปเสียแล้ว

ฟังจากที่ป้าหูพูด นี่เป็นฝีมือของหม่าอวิ๋นเฟิงงั้นหรือ

คำนวณไว้สารพัด กลับมองข้ามหม่าอวิ๋นเฟิงไปจนได้

เดิมทีผมคิดว่าการมาจัดการเรื่องที่บ้านเหอกุ้ยเซียง หม่าอวิ๋นเฟิงอยู่ห่างออกไปคนละที่ ต่อให้รู้เรื่องเข้าก็คงไม่มีปัญญาทำอะไร

แต่ผมกลับนึกไม่ถึงว่าเขาจะใช้วิธีนี้มาช่วยพากั้วเจียงหลงหนีไป