บทที่ 142 คำสั่งแห่งเต๋า

พูดกันมาถึงขั้นนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว

แต่ป้าหูก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมเป็นครั้งสุดท้าย เธอพูดกับมันว่า "ที่ข้าพูดกับเจ้าแบบนี้ ก็เพื่อไว้หน้ากัน เจ้าจะกินเนื้อหรือกินมังสวิรัติก็ไม่เกี่ยวกับข้าหรอก แต่อย่างน้อยเจ้าก็บำเพ็ญเพียรมาตั้งหลายปี หากต้องมาดับสูญเพราะเรื่องนี้มันคงไม่คุ้ม ถ้าเจ้ายอมถอย ข้าจะช่วยจัดแจงส่งไปให้อย่างดี แต่ถ้าไม่ยอม แล้วยังคิดจะดึงดันแข็งข้อ งั้นเราก็คงต้องมาวัดกันสักตั้ง"

"วัดก็วัดสิ ใครกลัวใครกัน! ในเมื่อกล้าเปิดศึก ข้าก็ไม่เคยกลัวอยู่แล้ว!"

กั้วเจียงหลงยังคงทำท่าคอแข็งไม่ยอมใคร ดูท่าจะเป็นประเภทหมูตายไม่กลัวน้ำร้อน กะจะเดินหน้าสุดซอยไม่ยอมเลี้ยวกลับแน่