บทที่ 108 เจรจาลองเชิง

กล้ามเนื้อบนใบหน้าผมกระตุกเบาๆ จังหวะนั้นป้าหูก็รีบยิ้มประนีประนอม “เอาอย่างนี้แล้วกัน เด็กมันก็ยอมจ่ายค่าเสียหายแล้ว เดี๋ยวฉันเป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวทุกคนเอง พอกลับไปพวกคุณจะตั้งสำนักใหม่ ฉันจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปแสดงความยินดีให้อีกชิ้น เป็นไง?”

พูดมาถึงขั้นนี้ก็ถือว่าสุดทางแล้ว แต่อาจารย์จ้าวยังคงปิดปากเงียบ เอาแต่เบิกตาโพลงนั่งฮึดฮัดข่มอารมณ์อยู่ตรงนั้น

เดิมทีลุงหม่าแทะแอปเปิลอยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างเนิบนาบ

“หรือจะให้ฉันพาพวกนายไปอาบอบนวดดีล่ะ จัดเต็มครบวงจรเลย เป็นไง?”

พูดพลางเขาก็ดึงพัดเล่มนั้นออกมา แล้ววางแหมะลงบนโต๊ะ

ทั่วทั้งห้องโถงพลันเงียบกริบลงทันที หลิวซานเหยียหลุบตาลง ชำเลืองมองพัดของลุงหม่าแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้ส่งเสียงอะไร