บทที่ 106 ไปตามนัด

ผมยืนนิ่งอึ้งอยู่ปลายสาย หัวใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม

ขนาดระดับป้าหูยังเจรจาไม่ลงตัว ยัยจางต้าเซียนนั่นไปหาใครมากันแน่ แล้วอีกฝ่ายมีภูมิหลังมาจากไหนกัน?

ผมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกเหออวี่เฉินไปว่า เรื่องนี้ผมจะไปจัดการเอง จะไม่ยอมให้ป้าหูกับพวกเธอต้องลำบากใจเด็ดขาด

เธอถอนหายใจแล้วบอกผมว่า "เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่นายคิดหรอก นายออกมาก่อนเถอะ เจอหน้ากันแล้วฉันจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง"