บทที่ 87 ช่วงชิงเปยหวัง

ทุกคนพอได้ยินก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบวิ่งแจ้นออกไปข้างนอก

ซิ่วซิ่วเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของป้าหู ติดตามเธอมาหลายปีแล้ว ทุกครั้งที่ป้าหูไปประกอบพิธี เธอก็มักจะมาช่วยงานเสมอ

เมื่อครู่เธอขอตัวไปเข้าห้องน้ำระหว่างทาง พวกเราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

แต่การที่เธอถูกเซียนกักขังไว้ในห้องน้ำแบบนี้ เรื่องนี้มันน่าประหลาดใจยิ่งกว่าตอนแบดเจอร์ขึ้นสำนักถางโข่วเสียอีก

มีอย่างที่ไหนกันล่ะเนี่ย?

ตอนนั้นพวกเราประกอบพิธีอยู่ในบ้านพักหลังเล็กแถบชานเมือง ห้องน้ำอยู่ด้านนอก เรียกว่าส้วมหลุม เป็นห้องน้ำแบบง่ายที่ใช้แผ่นไม้ต่อขึ้นมา ในชนบทแทบจะเป็นแบบนี้กันหมด

กลุ่มคนวิ่งไปที่หน้าห้องน้ำ ประตูปิดสนิท พลันได้ยินเสียงซิ่วซิ่วร้องเรียกแผ่วเบามาจากข้างใน

"อาจารย์คะ รีบมาช่วยหนูที หนูขยับขาไม่ได้แล้วค่ะ"