บทที่ 72 ลูกหลานอกตัญญู

การไปไหว้หลุมศพเผากระดาษเงินกระดาษทองแล้วถูกคนอื่นแย่งไปได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเคยได้ยิน

พอซักถามดูอย่างละเอียดถึงได้รู้ว่า ที่แท้หลุมศพของหญิงชราคนนี้อยู่ติดกับหลุมศพของเจ้าเหลาอู่ในหมู่บ้าน

แม้จะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนบ้านกัน ทว่าระดับความหรูหราของหลุมศพกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

หญิงชราเล่าว่า บ้านเจ้าเหลาอู่มีเงิน สุสานจึงสร้างไว้อย่างดีเยี่ยม ล้อมรอบด้วยกำแพง ตรงกลางเทพื้นปูน หลุมศพก่อด้วยอิฐ แผ่นป้ายหน้าหลุมก็ใช้หินเนื้อดีชั้นยอด

ส่วนหลุมศพของเธอนั้นช่างน่าเวทนา ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวข้างๆ กำแพงก็ไม่มี อิฐก็ไม่ได้ก่อ แผ่นป้ายหน้าหลุมยังเป็นแบบถูกที่สุด แถมตัวหนังสือด้านบนยังสลักผิดอีก

พอฝนตก ทางฝั่งเจ้าเหลาอู่อยู่สบายไร้กังวล แต่ทางฝั่งเธอน้ำกลับไหลนองเป็นสายธาร หน้าหลุมศพถูกเซาะจนกลายเป็นร่องเป็นคูไปหมด