บทที่ 66 ผมไม่อยากเป็นร่างทรงชามัน

พวกเราเพิ่งมารู้เรื่องนี้ตอนบ่ายวันรุ่งขึ้น

ซุนเหลียนเซิงโทรหาลุงหม่า แจ้งว่าหญิงชราจากไปแล้ว แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะฆ่าตัวตายหรืออุบัติเหตุ

คนจมน้ำตายในอ่างล้างหน้า… เรื่องแบบนี้มันประหลาดเกินไปจริงๆ

ทั้งผมและลุงหม่าต่างก็ถอนหายใจ ไม่ว่าหญิงชราจะสำนึกผิดจนฆ่าตัวตาย หรือถูกสวรรค์พรากชีวิตไปจริงๆ แต่นี่ล้วนเป็นผลกรรมของเธอทั้งสิ้น

ปลายสาย ซุนเหลียนเซิงเอ่ยปากขอให้ลุงหม่าไปช่วยจัดการพิธีศพให้

ผมเชื่อว่าด้วยนิสัยของลุงหม่า งานนี้คงฟันเงินก้อนโตได้ไม่ยาก

แต่ครั้งนี้ผมไม่ได้ตามไปด้วย ผมบอกลุงหม่าไปว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ขออยู่เฝ้าร้านที่บ้านดีกว่า

ลุงหม่าไม่ได้ฝืนใจ เขารู้ดีว่าผมไม่อยากยุ่งเรื่องของหญิงชราตระกูลซุน จึงไปบ้านตระกูลซุนเพียงลำพัง