บทที่ 10 เซียนใหญ่หยาง

ตำบลแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่นัก พอพวกเราไปถึงแล้วมองดู ก็พบว่าใต้ต้นหวายเก่าแก่หลังศาลเจ้าที่มีหินก้อนใหญ่หนักอย่างน้อยก็ร้อยกว่าชั่งทับอยู่จริงๆ

ในศาลเจ้ามีชายชราผู้ดูแลอยู่คนหนึ่ง หวังซิ่วอิงเดินเข้าไปพูดคุยไม่กี่ประโยคแล้วยื่นเงินให้ยี่สิบหยวน ชายชราถึงยอมให้พวกเราขยับหินก้อนนั้น

ก่อนจะลงมือ ชายชราจุดธูปสามดอกไหว้ในศาลเจ้าที่ จากนั้นนำชามใส่น้ำมาวางไว้หน้าก้อนหิน หยิบดินมาหยิบมือหนึ่งโปรยลงไปในน้ำ พลางพึมพำบทสวดใส่หินก้อนนั้นสองสามประโยค แล้วจึงบอกว่าเริ่มได้แล้ว

ผมออกแรงอยู่พอสมควรกว่ายกหินขึ้นมาได้ แล้วก็พบว่าข้างใต้มีหุ่นกระดาษสีเหลืองถูกทับอยู่ บนนั้นเขียนชื่อของจางเสี่ยวอู่เอาไว้ ทั้งยังมีกระดาษยันต์ที่เขียนด้วยหมึกสีแดงทับอยู่อีกชั้น

ผมทำตามที่หวังซิ่วอิงบอก นำทั้งกระดาษยันต์และหุ่นกระดาษออกมาเผาพร้อมกัน แล้วนำเถ้าไปเทสาดพร้อมกับน้ำในชามตรงทางแยก