ตอนที่ 237 ใครกล้าเห็นชีวิตคนงานเป็นผักปลา

ตอนที่ 237 ใครกล้าเห็นชีวิตคนงานเป็นผักปลา

วันนี้หลี่อวิ๋นเถิงเพิ่งจะยกชาเข้มข้นขึ้นมา ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออก

เย่เซิ่งหลงพุ่งพรวดเข้ามาพร้อมฝุ่นเกรอะกรังเต็มตัวโดยไม่ได้ถอดหมวกนิรภัย เขาตบเอกสารเร่งด่วนที่ประทับตราทางการของบริษัทก่อสร้างหมายเลขสองแห่งมณฑลและบริษัทก่อสร้างจีนหมายเลขสามลงบนโต๊ะ “อวิ๋นเถิง รายชื่อซื้อบ้านคัดกรองเรียบร้อยหมดแล้ว แต่หน้างานเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

อาคารสิบสองหลังของระยะที่สองเพิ่งจะเริ่มติดตั้งผนังภายนอกอาคารและประตูหน้าต่างอะลูมิเนียมตัดความร้อนในวันนี้ ทว่าโรงงานผลิตโปรไฟล์ห้าแห่งจากตงก่วนและฝอซานที่เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้วกลับส่งหนังสือร่วมกันมาเมื่อตอนเที่ยง

ขอขึ้นราคาร้อยละ 30 อีกทั้งยังบอกว่าไม่มีสินค้าพร้อมส่ง ต้องผัดผ่อนไปจนถึงช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า”

หลี่อวิ๋นเถิงเปิดดูเอกสารแนบ

บริษัทชั้นนำห้าแห่งในภูมิภาคจีนตอนใต้อย่างบริษัทอะลูมิเนียมหัวชางตงก่วน บริษัทวัสดุก่อสร้างซุ่นต๋าฝอซาน และรายอื่น ๆ

ราคาเสนอต่อตันของอะลูมิเนียมตัดสะพานความร้อนชั้นพิเศษและใยหินภูเขาไฟหน่วงไฟระดับเอ พุ่งสูงขึ้นจากตอนเซ็นสัญญาเมื่อครึ่งเดือนก่อนถึงสามส่วนครึ่ง

“ในสัญญามีระบุค่าปรับผิดสัญญาร้อยละ 20 ไม่ใช่เหรอ พวกเขายอมเสียค่าปรับแต่ไม่ยอมส่งของงั้นเหรอ”

“พวกมันไม่กลัวค่าปรับน่ะสิ”