ตอนที่ 230 คลื่นใต้น้ำซัดสาดสู่ร่างไพร่ฟ้า

ตอนที่ 230 คลื่นใต้น้ำซัดสาดสู่ร่างไพร่ฟ้า

เที่ยงตรง บริเวณปฐมพยาบาลและแยกกักกันทางการแพทย์ชั่วคราวชั้นหนึ่งของสถาบันวิจัยไมโครอิเล็กทรอนิกส์

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนกึกเข้ามาแทนที่กลิ่นไหม้เกรียมภายในห้องคอมพิวเตอร์

หลี่อวิ๋นเถิงยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ ในมือยังคงถือกล่องป้องกันสนามแม่เหล็กสีดำที่บรรจุแผ่นแม่แบบชิปเอาไว้

แพทย์ประจำสถานศึกษากำลังแทงเข็มสายน้ำเกลือกลูโคสลงบนหลังมือของช่างเทคนิคหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่ง

ชายหนุ่มบนเตียงคนไข้ชื่อจางเสี่ยวเป่ย เป็นนักศึกษาระดับอนุปริญญาที่รับสมัครมาจากชนบทในเจียงซี

ชุดทำงานป้องกันไฟฟ้าสถิตสีน้ำเงินบนร่างของเขา บริเวณใต้รักแร้เสียดสีจนขึ้นขุยผ้าแล้ว

“ประธานหลี่ ไม่มีอะไรร้ายแรง อดหลับอดนอนติดต่อกันสี่สิบกว่าชั่วโมง ประกอบกับขาดสารอาหาร เกิดภาวะช็อกชั่วคราวจากน้ำตาลในเลือดต่ำบวกกับเหนื่อยล้าถึงขีดสุด”

แพทย์ประจำสถานศึกษาที่ติดตามมาปาดเหงื่อบนหน้าผาก พลางเก็บหูฟังแพทย์

“ให้เขานอนหลับสักวัน ให้น้ำเกลือผสมสารอาหารสองขวดก็ฟื้นตัวได้แล้ว”