กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 189 ต้วนหย่งผิง
หลี่อวิ๋นเถิงพักอยู่ที่อู่ฮั่นนานกว่าหนึ่งสัปดาห์
เมื่อจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ของโรงงานวัสดุซิลิคอนเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกเดินทางกลับเผิงเฉิงโดยไม่หยุดพัก
ระหว่างทางไปสนามบิน เขาสั่งให้คนขับรถเลี้ยวเข้าเขตเมืองเก่าเพื่อหาร้านริมทางกินบะหมี่แห้งร้อน
ซอสงาเข้มข้น เส้นบะหมี่เหนียวนุ่ม ทานคู่กับสุราไข่สักชาม จ่ายไม่กี่ก้อนก็อิ่มท้องได้แล้ว
เขานั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกตัวเล็ก มองดูเถ้าแก่เนี้ยง่วนอยู่หน้าเตา ตักซอสงา ลวกเส้นสะบัดน้ำ ทุกท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไว
“เถ้าแก่เนี้ย วันหนึ่งขายได้กี่ชาม”
“ร้อยแปดสิบชาม ธุรกิจเล็ก ๆ พอหาข้าวกินไปวัน ๆ”
“ไม่ง่ายเลยจริง ๆ แต่รสชาติร้านคุณดีมาก ต่อไปกิจการต้องดียิ่งขึ้นแน่”