กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 155 ร่ำรวยไม่คืนถิ่น
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่อวิ๋นเถิงเก็บของเสร็จสรรพเตรียมตัวไปบริษัท
เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ท่านพ่อหลี่จี้หยงพลันเรียกเขาไว้ “ลูก มีเรื่องหนึ่งอยากฟังความเห็นของนายหน่อย”
ยามที่หลี่จี้หยงพูดประโยคนี้ น้ำเสียงไม่เหมือนยามปกติ มีความปรึกษาหารือแฝงอยู่ กระทั่งระมัดระวังอยู่บ้างเล็กน้อย
ในฐานะผู้นำครอบครัว เดิมทีไม่ควรใช้น้ำเสียงเช่นนี้พูดกับลูกชาย
แต่ทนไม่ไหวที่ลูกชายยอดเยี่ยมเกินไป กิจการทำใหญ่โตเกินไป ตอนนี้สถานะของเขาในบ้าน แทบจะตามทันหลี่เยวียนผู้สละบัลลังก์มอบตำแหน่งให้ผู้มีความสามารถแล้ว
“พ่อ เรื่องอะไรล่ะ บริษัทรถแท็กซี่เกิดปัญหาเหรอ”
หลี่อวิ๋นเถิงหยุดฝีเท้าแล้วถามขึ้นประโยคหนึ่ง
“ไม่มี ไม่ใช่เรื่องของบริษัท” หลี่จี้หยงชะงักไป “เป็นญาติ ๆ ทางบ้าน ติดต่อฉันมาน่ะ”
“ญาติคนไหนล่ะ”