ตอนที่ 147 มื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่า

ตอนที่ 147 มื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่า

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันสิ้นปี

หลี่อวิ๋นเถิงตั้งกฎไว้ว่า ช่วงปีใหม่จะปฏิบัติไม่ดีต่อคนที่อยู่ทำงานต่อไม่ได้

นอกจากพนักงานประจำอยู่ที่จำเป็นแล้ว คนอื่น ๆ ในบริษัทต่างก็กลับบ้านไปฉลองปีใหม่กันหมด

คนที่อยู่เข้าเวรจะได้ค่าจ้างสามเท่า มีที่กินที่อยู่ให้พร้อมสรรพ หลังปีใหม่ยังได้วันหยุดชดเชยอีก

บรรยากาศปีใหม่ในเผิงเฉิงคึกคักอย่างยิ่ง บนท้องถนนแขวนโคมไฟสีแดงไปทั่ว ทุกบ้านติดป้ายคำอวยพรตรุษจีนใหม่ไว้หน้าประตู เสียงประทัดดังไม่ขาดสายตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

ไม่เหมือนอีก 20 ปีข้างหน้า ที่ช่วงปีใหม่ไม่มีแม้กระทั่งเสียงใด ๆ เงียบเหงาวังเวงเป็นที่สุด

พ่อแม่เดิมทีอยากกลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้านเกิด แต่ทางธนาคารกำลังดำเนินขั้นตอนเรื่องที่ดินผืนนั้นอยู่ จึงปลีกตัวไปไม่ได้จริง ๆ

ประกอบกับตอนนี้พ่อแม่ต่างก็มีกิจการของตัวเอง สุดท้ายคนทั้งบ้านจึงอยู่ต่อที่เผิงเฉิง

คนในครอบครัวต่างต่อคิวโทรศัพท์ไปหาผู้อาวุโสที่บ้านเกิด