ตอนที่ 85 แข็งข้อกลางโรงงาน เผชิญหน้าต่อธารกำนัล

ตอนที่ 85 แข็งข้อกลางโรงงาน เผชิญหน้าต่อธารกำนัล

พอบริษัททำเงินได้ คนที่ไร้ประโยชน์ที่สุดก็คือเถ้าแก่เนี้ย

ช่วงสองสามวันนี้หลี่อวิ๋นเถิงไม่ได้รีบร้อนไปบริษัท

ในมือไม่มีเรื่องเร่งด่วนอะไรเป็นพิเศษ จึงกลับไปนั่งเรียนที่มหาวิทยาลัยสองวันตามที่นัดหมายไว้กับมหาวิทยาลัยเผิงเฉิงก่อนหน้านี้

นั่งฟังบรรยายสองวิชา เดินเล่นในรั้วมหาวิทยาลัย นานทีปีหนสมองจะได้หยุดคิดเรื่องวุ่นวายของบริษัท

อากาศเดือนกันยายนที่เผิงเฉิงยังคงร้อนอบอ้าว ใบของต้นไทรในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นสีเขียวเป็นมันวาว เสียงจักจั่นกรีดร้องไม่หยุดตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

เขานั่งฟังวิชาเศรษฐศาสตร์อยู่ที่แถวหลังของห้องเรียน อาจารย์บรรยายอย่างเนิบนาบ นักศึกษาด้านล่างต่างฟุบหลับไปเป็นแถบ