เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 22 หลี่อวิ๋นเถิงเป็นคนปกป้องคนของตัวเอง
ช่างหวังก็เหมือนกับทูตแห่งความยุติธรรมในซีรีส์ฮ่องกง ที่รีบร้อนรุดมาถึงหลังเรื่องจบลงไปแล้ว
เขาหอบหายใจอย่างหนักพลางวิ่งขึ้นมาชั้นสอง เพียงแวบแรกก็เห็นคนงาน 6 คนถูกมัดด้วยสายรัดเคเบิลอยู่บนพื้น รวมถึงหลี่อวิ๋นเถิงที่เปลือยท่อนบนสีแดงระเรื่อ
ด้านข้างมีคนหน้าใหม่อีกหลายคนยืนตัวตรงแหน็วอยู่ข้างกายเฉินเฟิง ทุกคนล้วนมีจิตวิญญาณเต็มเปี่ยม มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องได้ง่าย ๆ
สมองของช่างหวังส่งเสียง “บัซ” ขึ้นมาวูบหนึ่ง
“เถ้าแก่เนี้ย…เถ้าแก่เนี้ยหลี่…นี่มัน…”
หลี่อวิ๋นเถิงคาบบุหรี่อยู่ ไม่ได้พูดอะไร เพียงมองเขาอยู่อย่างนั้น
ช่างหวังกลืนน้ำลายลงคอ หันไปมองคนงานชายที่ถูกซ้อมสะบักสะบอมที่สุดบนพื้น เปลวเพลิงโทสะพลันพวยพุ่งขึ้นมา “หวังหมาจื่อ แกทำระยำอะไรลงไป”