กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 16 ครีษมายันกับคนรับงาน
ครีษมายัน อากาศของเมืองเผิงเฉิงร้อนจนแทบระเบิด บรรยากาศเหนียวเหนอะหนะเกาะติดตัวคน
พัดลมเพดานในร้านอินเทอร์เน็ตหมุนไม่หยุด หากไม่ใช่เพราะเครื่องปรับอากาศยังคงก้มหน้าก้มตาพ่นลมเย็นออกมา ลมสายนั้นก็คงจะร้อนลวกเป็นแน่
ยังดีที่กิจการของร้านอินเทอร์เน็ตไม่ได้ถูกอากาศร้อนไล่เปิดเปิงไป ตอนกลางวันคนค่อนข้างน้อย แต่พอตกพลบค่ำ คนที่มาอาศัยแอร์เย็น ๆ กลับมีมากกว่าคนที่มาเล่นเน็ตเสียอีก
หลายวันมานี้หลี่อวิ๋นเถิงนอกจากกินข้าวกับนอน แทบไม่ได้ก้าวออกจากห้องคอมพิวเตอร์เลย
วันนี้เป็นวันครีษมายัน มื้อเย็นเขาไม่ได้รอให้ซุนเสี่ยวเผิงยกมาส่ง ถึงเวลาอาหารก็เดินออกมาจากห้องคอมพิวเตอร์ ตั้งใจจะกินร่วมกับทุกคนให้คึกคักขึ้นสักหน่อย