ตอนที่ 10 เฝ้าร้านข้ามคืน ทหารปลดประจำการ

ตอนที่ 10 เฝ้าร้านข้ามคืน ทหารปลดประจำการ

เวลาเที่ยงคืน หลี่อวิ๋นเถิงบันทึกไฟล์ระบบคิดเงินร้านอินเทอร์เน็ตที่เขียนเสร็จแล้วลงเครื่อง ก่อนจะปิดจอภาพ

เขาลุกขึ้นเดินตรวจดูประตูหน้าหลังรอบหนึ่งว่าลงกลอนเรียบร้อยดีหรือไม่ จากนั้นก็ลากเก้าอี้สองสามตัวมาต่อกัน ปูเสื้อนอกตัวหนึ่งใช้หนุนแทนหมอน แล้วนอนค้างในร้านแบบนั้นเอง

หลังจากยกคอมพิวเตอร์เข้ามา เขาก็นอนค้างที่นี่ทุกคืน

อุปกรณ์มูลค่าหลายแสนกองอยู่ในอาคารพาณิชย์ห้องโล่ง หากไม่มีคนเฝ้าไว้ ย่อมไม่อาจวางใจได้จริง ๆ

วันรุ่งขึ้นดวงตะวันเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าได้ไม่นาน ด้านล่างก็มีเสียงฝีเท้าแว่วดังขึ้นมา

ซุนเสี่ยวเผิงกับหลินเจียเล่อเดินตามกันขึ้นมาชั้นบน ในมือหิ้วถุงพลาสติก กลิ่นหอมกรุ่นของซาลาเปาร้อน ๆ ลอยโชยมา

“เถ้าแก่เนี้ยอรุณสวัสดิ์ กินอะไรหรือยัง ฉันซื้อซาลาเปามาสองลูก” ซุนเสี่ยวเผิงยื่นถุงส่งให้

“เถ้าแก่เนี้ย ฉันมีน้ำเต้าหู้ด้วยนะ” หลินเจียเล่อรีบเอ่ยเสริม