เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 วิญญาณร้ายจากใบไม้แห้ง
อาจเป็นเพราะไม่ได้เจอกันมานาน หรืออาจเป็นเพราะจีชิงเสวี่ยแตกต่างจากคนอื่นมาก ทั้งสองคนเลยใช้เวลาอยู่ด้วยกันต่ออีกหลายวัน
จีชิงเสวี่ยปราบทั้งจิตใจที่ดีและจิตใจที่ชั่วร้ายลงได้ ทำให้นางรู้สึกว่าตัวเองเข้าใกล้หนทางแห่งปราชญ์ขึ้นไปอีกขั้นแล้ว
“เหตุใดเจ้าถึงเป็นปราชญ์ได้ล่ะ?”
จีชิงเสวี่ยเอนกายนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา เงยหน้ามองเจ้าคนร้ายกาจที่ทำให้นางหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเขินอาย
ถึงนางจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องความสุขทางกายจนถึงขั้นลุ่มหลง แต่ถ้ามีเวลาว่างได้อยู่เคียงข้างคนที่รักบ้าง ก็ถือเป็นเรื่องดีไม่น้อย
เซียวฝานบีบแก้มนางเบาๆ ผิวของนางทั้งเนียนนุ่ม ขาวผ่อง อ่อนละมุนไร้ที่ติ งดงามอ่อนหวานยิ่งกว่าหยกเนื้อดีเสียอีก
“ทำไมข้าจะเป็นปราชญ์ไม่ได้?”