เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 ข้าไม่คิดจะโกหกเจ้า ≠ ข้าจะไม่โกหกเจ้า; เซียนผู้สูงศักดิ์หวังไฉ!
มองไปรอบ ๆ เซียวฝานเห็นวาสนาสีทองทอดต่อกันเป็นแนวยาวไม่ขาด
เขานับคร่าว ๆ คนเก่งที่ถูกเชิญมาที่สำนักเต๋าสวรรค์ สามในสิบมีวาสนาสีทองอยู่เหนือหัว
คนเก่งที่ถูกเชิญมาที่นี่มีมากถึงหมื่นกว่าคน สามในสิบก็คือสามพันกว่าคน
แต่เซียวฝานก็สังเกตเห็นว่าสีทองของวาสนาบนหัวคนพวกนี้มีเข้มมีอ่อน บางคนสว่างจ้าเหมือนดวงตะวันใหญ่ บางคนหม่นหมองเหมือนแสงริบหรี่
คงจะแทนความแรงอ่อนของวาสนากระมัง
แต่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับคนที่วาสนาแรง เพราะบุตรแห่งวาสนามักชอบเอาอ่อนชนะแข็ง ไม่แน่ดาวดวงที่หม่นที่สุดอาจกลายเป็นดวงที่สว่างที่สุดก็ได้
“คุณชาย เราจะไปไหนกันคะ” หลงหนิงปิงถาม
“กลับก่อนเถอะ ข้าเข้าใจคร่าว ๆ แล้วว่าตอนฝึกที่ตำหนักศักดิ์สิทธิ์จะเจอเหยื่อแบบไหนบ้าง”
“ได้ค่ะ”