เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 พรหมลิขิต การต่อสู้ของเหล่าอัจฉริยะ
หนานกงซีเมิ่งเล่า “ข้อสันนิษฐาน” ของตัวเองให้เซียวฝานฟัง พร้อมกับอยากรู้ว่าเขาคิดยังไง
แต่เซียวฝานรู้ความคิดของนางอยู่แล้ว ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำก็แค่ทำให้นางเอาตัวเองไปตรงกับสิ่งที่เขาวางไว้ให้ก็พอ
เรื่องแบบนี้เซียวฝานถนัดที่สุด
เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ที่จริงแล้ว ข้า... มีเพื่อนคนหนึ่ง เขากำลังกลุ้มใจเรื่องเดียวกับเจ้าเลย”
หนานกงซีเมิ่งชะงักไป ข้าถามปัญหาของเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือ ทำไมจู่ ๆ ถึงวกไปพูดถึงปัญหาของตัวเองเสียได้
เดี๋ยวก่อน ปัญหาเดียวกันงั้นหรือ?
นางถามด้วยความสงสัยว่า “ปัญหาของเจ้า... เอ่อ ปัญหาของเพื่อนเจ้าคืออะไรหรือ?”
เซียวฝานถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นราวกับกำลังสั่งสอนว่า “ที่จริงเพื่อนข้าฝันอยู่บ่อย ๆ ในฝันมีสตรีผู้หนึ่งที่งดงามไร้ที่ติคอยเดินเคียงข้างเขา”
“เขาบอกว่านางคือหญิงในฝันของเขา หน้าตางดงามราวกับบุปผาจันทรา จะบอกว่างามล่มเมืองก็ยังไม่เกินจริง ข้าเองก็เคยเห็นหน้าตาของนางด้วย”