เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 รากเดียวกัน กำเนิดเดียวกัน ชะตาฟ้า ฟ้าถล่ม
เดินสำรวจอยู่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างสบาย ๆ มาเดือนกว่า เซียวฝานก็เข้าใจสภาพของวิหารส่วนใหญ่ได้หมดแล้ว
“ผู้แข็งแกร่งขั้นศักดิ์สิทธิ์เจ็ดคน ใช้ผังแบบเจ็ดดาวส่องจันทร์คุ้มครองวิหารไว้ ในเจ็ดคนนี้คนที่บำเพ็ญสูงสุดคือคนทางทิศตะวันออกที่เป็นมหาเซียนแห่งเต๋า”
“เจ็ดดาวส่องจันทร์ ทั้งเชื่อมแนวดิ่งและแนวนอน อีกทั้งยังอาศัยสมบัติศักดิ์สิทธิ์ประจำวิหารเป็นฐาน ฟ้าดินออกแรงช่วยพร้อมกัน พลังที่แสดงออกมาจึงแข็งแกร่งมหาศาล ต่อให้เจอมหาเซียนขั้นหลุดพ้นเป็นอิสระบุกมา ก็ยังรับมือได้อย่างสบาย ๆ”
รากฐานของวิหารศักดิ์สิทธิ์ลึกจริง ๆ ไม่ใช่เล่น ๆ
แถมนี่เป็นแค่กำลังที่เปิดเผยอยู่ภายนอกเท่านั้น
เซียวฝานมองไปกลางวิหารศักดิ์สิทธิ์ ก็พบแดนต้องห้ามแห่งหนึ่ง หมอกในนั้นถึงขั้นทำให้ดวงตาทะลวงมายาของเขาบิดเบี้ยวได้
เขาอาศัยได้แค่เค้าโครงที่เลือนราง มองออกว่าข้างในมีเงาร่างพร่า ๆ ซ่อนอยู่
ตอนที่เซียวฝานมองไปทางแดนต้องห้ามของวิหาร เมฆทองในแดนต้องห้ามก็มีปฏิกิริยา
มันรวมตัวเป็นรูปร่างในพริบตา กลางหมอกพร่ามัวมีดวงตาสีทองคู่หนึ่งเปล่งประกาย มองกวาดไปทั่วฟ้าดินทุกภพ