เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 ความเชื่อกับลูกศร
พอหลินอวี่เดินเข้ามาในอาณาเขตที่อยู่ภายใต้สำนักเทียนเต้าในแดนเซียนกลาง เขาก็อดตะลึงไม่ได้
เขาจำได้ราง ๆ ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนที่ท่านอาจารย์ซ่างหลิงพาเขามาแดนเซียนกลาง พวกเขาเคยผ่านประตูใหญ่ของวิหารศักดิ์สิทธิ์
ตอนนั้นหลินอวี่ทึ่งในความยิ่งใหญ่ของวิหารศักดิ์สิทธิ์ แค่ประตูใหญ่เพียงบานเดียวก็ทำให้เขารู้สึกถึงความอลังการแล้ว
แต่พอมาอยู่ในสำนักเทียนเต้า เขากลับรู้สึกแบบเดียวกันอีกครั้ง
แถมยังไม่ด้อยไปกว่าวิหารศักดิ์สิทธิ์เลยสักนิด!
เมื่อเดินผ่านประตูเข้ามา ทุกอย่างที่หลินอวี่มองเห็นล้วนตกแต่งอย่างเรียบง่าย
บ้างก็เป็นภูเขาจำลองกับน้ำพุ บ้างก็เป็นป่าไผ่กับต้นหลิวเขียวขจี ทั้งสงบเงียบและร่มรื่น เรียบง่ายแต่ก็ยังดูสูงส่ง
แต่สภาพแวดล้อมเช่นนี้กลับทำให้เขารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่อลังการ
เขาจ้องน้ำพุอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นว่ามีโลกอีกใบซ่อนอยู่ในน้ำ