เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 ข้าโกหกตัวเองได้เอง
แมวน้อยตัวเล็กขนขาวสะอาด เงางามลื่น บิดขี้เกียจแผ่กายอย่างเกียจคร้าน แล้วร้องเหมียวออกมาเสียงหนึ่ง
ฉวยจังหวะที่ศิษย์เฝ้าประตูเขาไม่ทันระวัง แมวก็พุ่งพรวดเข้าไปในประตูเขา หายวับไป
ตามทางที่จำได้ แมวค่อย ๆ ย่องเงียบไปทางวังของเซียวฝาน
แต่นางไม่เจอเซียวฝานในวัง กลับเห็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามถึงขีดสุด งามสง่า กำลังนั่งบำเพ็ญอยู่กลางวัง
เหมียวเสี่ยวฉิงมองหญิงงามตาคมฟันขาว ผมดำยาวราวม่านน้ำตกตรงหน้า ในใจกลับผุดความรู้สึกตะลึงขึ้นมาสักนิด
สมกับเป็นวังเซียนเหยาฉือจริง ๆ แค่หญิงสาวคนไหนก็งามระดับเทพทั้งนั้น
หาเซียวฝานไม่เจอ เหมียวเสี่ยวฉิงกะว่าจะซ่อนกลิ่นอายรออยู่ตรงนี้ แต่ที่ นางไม่คิดคือ หญิงสาวที่เพิ่งทำให้นางตะลึงเมื่อครู่ จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
เจียงหลานจื่อมองแมวขาวตัวตรงหน้า ดวงตางามเผยความสงสัยออกมาเล็กน้อย
“น่าสนใจ แกเป็นแมวน้อยที่ไหนวิ่งเข้ามา?”