เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 หายไปอย่างไร้ร่องรอย
“บัดซบ! ถังเหล่าซานไม่รู้จักคุณธรรมของเซียนเลยสักนิด! ข่มข้าถึงสองขั้นใหญ่แล้วยังจะรุมกันอีก!”
“ไร้ยางอาย!” หลิวเฉินด่าลั่น ปากก็หอบหายใจอย่างหนัก
แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น คนของหอหมื่นสมบัติก็ไม่ใช่พวกอ่อนหัดเหมือนกัน
พวกเขารุมโจมตีหลิวเฉินด้วย แถมยังลงมืออย่างโหดเหี้ยม ไม่มีออมแรงแม้แต่น้อย
ทุกกระบวนท่าที่โจมตีใส่หลิวเฉิน ล้วนมุ่งเล่นงานจุดตายของเขาทั้งนั้น
สมแล้วที่เป็นหอหมื่นสมบัติ พวกทำการค้าลงมือได้โหดจริง ๆ ทุกกระบวนท่าล้วนหมายเอาชีวิต
เมื่อสองฝ่ายร่วมมือกันรุมหลิวเฉิน ผ่านไปไม่ถึงสามสิบลมหายใจ เขาก็เหงื่อท่วมตัว เลือดไหลทะลักราวกับน้ำพุแล้ว
“ฮู่ว... อืม”
หลิวเฉินหอบหายใจอย่างหนัก เมื่อครู่ใบหน้าด้านข้างของเขาเพิ่งถูกฟันไปอีกแผลจนเนื้อเปิด พอลมหนาวพัดผ่านบาดแผลก็แสบเย็นยะเยือก เจ็บจนแทบทนไม่ไหว