กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 องค์หญิงเผ่ามาร ไร้เทียมทาน!
หอหมื่นสมบัติ ในเรือนลึกของหอสูง
ในลานเรือนที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง น้ำไหลริน ๆ กอไผ่เขียวขจีขึ้นอยู่โดด ๆ ที่มุมทิศใต้ของลาน ต้องลมวสันต์อ่อน ๆ พัดผ่าน ก็เกิดเสียงกรอบแกรบ
บนใบไผ่ จั๊กจั่นเขียวสองตัวร้องเสียงเจื้อยแจ้ว
ลานนี้ไม่ใหญ่ไม่เล็ก กินพื้นที่สิบหมู่ ในนั้นมีทั้งทะเลสาบ ทุ่งหญ้า ภูเขาจำลอง ราวกับแดนสวรรค์นอกโลกที่ย่อส่วนลงมา เงียบสงบงดงาม
แต่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ กลับมีคนถอนหายใจยาว ๆ อยู่ร่ำไป
เขาแหลมสีม่วงสองเขาบนหน้าผาก ร่างสูงเพรียวสวยงาม ดวงตาสีม่วงคู่หนึ่งมองแล้วใจสั่น ใบหน้างดงามที่สุด กลับเต็มไปด้วยความกลุ้มใจ
“เฮ้อ ถ้ารู้อย่างนี้แต่แรกก็ไม่น่าออกมาเลย”
“ท่านพ่อคงเป็นห่วงข้าแย่แล้ว”