เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ถุงแพรสามใบกับเจ้าเหมียวที่น้อยใจ
แค่ก้าวเข้ามาก็เจอโอกาสวาสนาอยู่ทุกที่ อาคารทุกหลังในเทววังเซียนต่างเปิดประตูไว้กว้าง
กลิ่นหอมของโอสถลอยฟุ้งไปทั่วถนน สูดเข้าไปแล้วรู้สึกสดชื่นจนใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
ตำราเล่มหนาส่งกลิ่นหอมของหมึก ตัวอักษรในคัมภีร์และกลิ่นอายแห่งเต๋าที่อยู่เต็มเล่มทำให้ใครเห็นก็อยากคว้ามาอ่านให้หนำใจ
ประกายไฟแลบวาบพร้อมเสียงตีเหล็กดังเคร้งคร้าง ในเตาหลอมที่แดงร้อน กระบี่ชั้นยอดเล่มหนึ่งกำลังถูกตีขึ้นรูปทีละน้อย
หอโอสถ หอคัมภีร์ หอหลอมศาสตรา ที่นี่มีครบทุกอย่าง และยังมีอีกมากมาย
เซียวฝานเก็บสมบัติมาจนพอแล้ว พอเข้ามาในเทววังเซียนนิรันดร์ เขาเลยไม่ได้หยุดดูของพวกนี้ แต่ตรงไปหามรดกสืบทอดทันที
เทววังเซียนแห่งนี้ดูเงียบสงบเหลือเกิน
ตลอดทางไม่มีเสียงอะไรเลย ถนนใต้เท้าปูด้วยแผ่นหินสีเขียว ต้นหลิวริมทางทิ้งกิ่งลงมา พอสายลมอ่อน ๆ พัดผ่าน กิ่งหลิวก็พลิ้วไหวตามลม
ลำธารสายหนึ่งขวางอยู่ตรงหน้า มีสะพานหินสีเขียวทอดข้าม ราวสะพานทั้งสองข้างเป็นสีแดง ริมฝั่งเต็มไปด้วยดอกไม้และพืชพรรณแปลกตา ต้นไม้กับเถาวัลย์เขียวชอุ่ม ดอกไม้นานาชนิดบานสะพรั่งสวยราวกับผ้าแพรปักลาย