เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 ยอมสยบต่อข้า ช่างสามัญสิ้นดี
เซียวฝานลงมือช่วยชีวิต
อสนีมรณะดับสูญนี้ นอกจากเป็นท่าฆ่าแล้ว ยังมีความมีชีวิตชีวาเปี่ยมล้นซ่อนอยู่ด้วย
เขายกมือขวาขึ้น สายฟ้าอยู่ในมือหมุนวน สายฟ้าที่เกิดดับไม่หยุดนั้นส่องประกายเป็นแสงสีเขียวอมฟ้า
“ลง!”
ได้ยินเซียวฝานพูดเบา ๆ แสงสายฟ้าสีเขียวที่คดเคี้ยวอยู่บนมือขวาเมื่อครู่ก็แข็งตัวกลายเป็นของเหลวในทันที แล้วหยดลงมา ราวกับฝนสายฟ้าตก
ฝนสายฟ้าสีเขียวกระทบโอวหยางเคอ ทะลุผ่านร่างเขาเข้าไปในร่างกายทันที
แล้งยาวนานได้พบฝนทอง!
โอวหยางเคอที่ร่างกายเหี่ยวแห้งไร้เรี่ยวแรง เนื้อหนังขาดวิ่น กระดูกขาวโพลนโผล่ออกมา พอได้ฝนสายฟ้าเขียวชโลมลงไป ความแห้งเหี่ยวก็หายไป กลายเป็นสีเลือดแดงระเรื่อที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
เส้นเลือดแผ่กระจาย กล้ามเนื้อและเลือดเนื้องอกขึ้นใหม่ปกคลุมกระดูกขาวนั้น เชื่อมร่างกายที่ขาดออกเป็นสองท่อนของเขาเข้าด้วยกัน