กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 เย่เทียนผู้กลืนกินยาลูกกลอน บิดเบี้ยว มืดมน น้ำลายฟูมปาก เจ็บปวด เลื้อยคลาน
ครืน... ครืน...
เสียงฟ้าร้องคำรนสะเทือนไปทั้งแผ่นฟ้า เย่เทียนที่กำลังรีบมุ่งหน้าไปยังคลังสมบัติก็รับรู้ถึงเสียงอึกทึกนั้นด้วย
เขาหันกลับไปมอง รูม่านตาหดเล็กลงทันที
“ให้ตายสิ เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง”
เย่เทียนรู้ในใจว่าไม่ดี ยังไม่ทันได้เข้าคลังสมบัติ ก็เกิดเรื่องผิดปกติขึ้นเสียแล้ว
สายฟ้าเทพที่แผ่เต็มท้องฟ้านั้นทำให้จิตใจเขาสั่นสะท้านไปหมด
“สายฟ้าเทพอะไรกัน น่ากลัวขนาดนี้ เทียบกับวิชาสายฟ้าของข้าแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับดินเลย”
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ ความเคลื่อนไหวใหญ่ขนาดนี้ คนต้องแห่กันมาแน่ ๆ
มองไปไกล ๆ เขาเห็นเงาร่างหลายคนกำลังรีบมุ่งหน้ามาทางนี้แล้ว