เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 180 จุดหมายปลายทางของการดิ้นรน คือการพ่นคำหอมกรุ่น
พอคนจากวังเซียนเหยาฉือมาถึง นักบำเพ็ญจากสำนักอื่นที่อยู่ตรงนั้นก็รู้งาน ถอยออกไปหลบข้าง ๆ
ก็ในเมื่อไม่มีกำลังพอ จะไปแย่งที่นั่งของคนใหญ่คนโตก็ใช่ที่
ผู้อาวุโสของสำนักศักดิ์สิทธิ์เห็นคนจากวังเซียนเหยาฉือมา ก็เดินออกไปต้อนรับ
ผู้อาวุโสสำนักศักดิ์สิทธิ์เอ่ยเสียงกังวาน “เจ้าวังเสด็จมาเอง พวกข้าไม่ได้ออกไปต้อนรับถึงข้างนอก ต้องขออภัยด้วย”
ศิษย์วังเซียนเหยาฉือบังคับรถม้าให้ร่อนลง แล้วดึงม่านม้วนขึ้น
นักบำเพ็ญที่อยู่ตรงนั้นไม่มีใครไม่ตั้งใจขึ้นมา
นี่คือผู้แข็งแกร่งที่ฟันจักรพรรดิโลหิตมารฟ้าด้วยกระบี่เดียวจนพิการ ถ้าไม่ใช่เพราะลงมือครั้งนี้ ก็ไม่มีใครรู้ฝีมือของนาง ต้องปฏิบัติกันให้ดี
“ท่านชาย เชิญก่อน” ในรถม้า อวี๋เยว่ยืนอยู่ตรงทางออก เตรียมตามหลังเซียวฝาน ให้เขาไปก่อน
แต่เซียวฝานกลับส่ายหน้า “เจ้าน่ะเป็นตัวเอก เป็นสาวใช้ให้ข้ามานานขนาดนี้ วันนี้ข้าขอเป็นลูกน้องเจ้าแทนสักครั้ง”