เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 บทส่งท้ายภัยมาร ปีศาจสาวผู้น่ากลัว
เด็กสาวใบหน้าอ่อนละมุน หูเล็ก ๆ สองข้างกระตุกขยับ
พอความคิดในใจขยับ ละอองน้ำใสบนผิวขาวเนียนไร้ที่ติก็กระโดดวูบวาบ กลายเป็นไอหมอกจาง ๆ ไปทั้งหมด
เรือนร่างงามสมบูรณ์แบบค่อย ๆ เหยียดยืดออกอย่างเขินอาย
หางแมวเส้นหนึ่งสะบัด เสียงหวือเดียว ก็คว้าเสื้อผ้าบนราวมาทั้งหมด
เธอไม่ต้องลงมือเอง หางเรียว ๆ หลายเส้นขยับคล่องแคล่วราวกับเป็นนิ้วมือของตัวเอง
หางแมวหลายเส้นสอดประสานกันอย่างเป็นระเบียบ ไม่กี่อึดใจก็สวมชุดนักพรตของสำนักศักดิ์สิทธิ์เข้าที่ ไม่มีที่ให้ติแม้แต่นิดเดียว
พอทำทุกอย่างเสร็จ ทั้งร่างก็กลับเป็นสาวน้อยซื่อ ๆ อีกครั้ง ใบหน้ามีรอยยิ้มบาง ๆ ดูสงบงาม หูแมวกับหางแมวหายไปหมด
“เหมียว เหมียว ใกล้ถึงเวลาประตูนิรันดร์เปิดแล้ว ข้าแมวคนนี้ประมาทไม่ได้เด็ดขาด”
พูดจบก็เดินออกไปนอกประตู บินตรงไปยังห้องฝึกฝนของสำนักศักดิ์สิทธิ์