เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 เผชิญกำแพงสำนึกผิด กับของเล่นติดตัว
จ้าวหลิงเอ๋อร์หน้าหมดอาลัย ตกลงมันเรื่องอะไรกัน แค่เซียนมนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างมัน ทำไมจับข้าไว้ได้!
'ที่ข้าอ่อนแอขนาดนี้ อาจารย์ไม่ยอมให้ข้าออกไปข้างนอก ก็เพื่อปกป้องข้าอย่างนั้นเหรอ'
เซียวฝานจัดการจ้าวหลิงเอ๋อร์ กดตัวเธอทั้งตัวไว้ที่มุมกำแพง พร้อมจับมือทั้งสองไพล่หลังมัดไว้ ภาพที่เห็นก็ประมาณว่า อันธพาลเซียวฝานรังแกโลลิตัวน้อยจ้าวหลิงเอ๋อร์ กดเธอทั้งคนติดกับกำแพง
จ้าวหลิงเอ๋อร์ขยับไม่ได้ ผมเปียสองข้างที่ดูน่ารักส่ายไปมา ปากก็ยังประท้วงไม่หยุด:
“เจ้าขโมยน้อย แอบย่องเข้ามาในถ้ำของอาจารย์ข้า ไม่ยอมรับผิดยังไม่พอ ยังกล้าจับลูกศิษย์ที่อาจารย์ข้ารักที่สุดไว้ได้อีก เจ้ามันชั่วจริง ๆ!”
“เดี๋ยวอาจารย์ซินสี่ของข้าเข้ามา เห็นเจ้าทำกับข้าแบบนี้ นางต้องไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”
เซียวฝานหัวเราะ ดีเลย เจ้าจะเรียกซินสี่มาลงโทษข้าสินะ? ถึงตอนนั้นเจ้าจะคุมสถานการณ์ไม่อยู่เอง