เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 วิวัฒนาการมารนรก: เทวทูตบรรพกาล
หลงหนิงปิงยืนอยู่หน้าวัง มองหอคอยบนฟ้าแบบเหม่อๆ ตาแทบไม่กะพริบ
“เกือบเดือนแล้วนะนายท่าน เขาจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
มือทั้งสองข้างของหลงหนิงปิงกำแน่น ห่วงจนฝ่ามือเหงื่อแตกไปหมด
ใช่ ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว เซียวฝานยังไม่ออกมาเลย
เธอรู้สึกได้ว่าผู้หญิงสิบเอ็ดคนนั้นมาแบบเอาเรื่อง นายท่านอยู่คนเดียวจะสู้ไหวหรือ
ซินสี่เห็นเธอเป็นแบบนี้ก็รู้ว่าเธอไม่รู้จักตัวตนของเทพบุตรตัวเองเลย เทพบุตรเจอผู้หญิง ขอแค่ผู้หญิงไม่ทำให้เขาโกรธ หน้าตายังพอใช้ ส่วนใหญ่เขาไม่ปล่อยผ่านหรอก
“พี่ซินสี่ ทำไมนายท่านยังไม่ออกมาอีก”
“เทพบุตรอาจจะกำลังรบกันมันส์มืออยู่ก็ได้” ซินสี่พูดเป็นนัย
คำว่ารบกันมันส์มือของเธอ พอเข้าหูหลงหนิงปิงกลับกลายเป็นภาพการต่อสู้เลือดสาด ต้องฆ่ากันให้ตายข้างหนึ่ง หน้าซีดลงทันที ความกังวลเต็มหัวใจไม่หายไปสักที