เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 แย่แล้ว ข้ากลายเป็นแบบอย่างของฝ่ายธรรมะซะแล้ว
นักบำเพ็ญรุ่นใหม่บางคน ประสบการณ์ยังน้อย ไม่ค่อยรู้ประวัติของเผ่าอู
แต่พวกนักบำเพ็ญรุ่นเก่า ๆ ที่บ่มเพาะสูง พอได้ยินชื่อเผ่าอู กลับสีหน้าเคร่งขรึม
แม้แต่ผู้อาวุโสขั้นมหายานสองคนของแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยบุปผา ก็ประหลาดใจมาก พวกนางพูดอย่างจริงจังว่า
“หรูซวง เจ้ารู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่”
“เรื่องแบบนี้ล้อเล่นไม่ได้นะ”
หงหรูซวงก็ไม่อยากพูดความจริง แต่หล่อนรู้ว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ยอมให้หล่อนโกหก
หล่อนไม่กล้าเสี่ยง เลยได้แต่พูดความจริงออกไป
หงหรูซวงร้องไห้ตะโกนว่า “ผู้อาวุโส ข้าเป็นลูกสาวของราชาลิชแห่งเผ่าอูจริง ๆ ไม่ได้โกหกนะ”
“เทพบุตร เห็นแก่ที่ข้าพูดความจริง ขอชีวิตข้าสักคนได้ไหม” หล่อนอ้อนวอน ไม่เหลือความหยิ่งหรือความเย็นชาแบบเมื่อก่อนแม้แต่เสี้ยวเดียว