เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 เล่ห์ของบิดาเซียวฝาน เรื่องในอดีตของประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยบุปผา
ระหว่างทางไปพบท่านประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยบุปผา ในใจเซียวฝานก็อดรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างไม่ได้ เพราะได้ยินมาว่าเธอเป็นคนรักเล็ก ๆ ที่พ่อแก่ของเขาวิ่งไปเด็ดดอกไม้ดม
ความรู้สึกนี้มันชักจะแปลก ๆ อยู่
แน่นอน เขาไม่ได้หมายความว่าพ่อตัวเองเป็นตาแก่หื่นกาม เพราะยังไงตัวเขาก็เป็นคนหื่นกามตัวน้อย ๆ อยู่แล้ว
เขาแค่คิดว่า ทำไมพ่อแก่ของเขาต้องไปเล่นกับผู้หญิงที่อยู่ใกล้ ๆ ด้วย ทำไมไม่ไปหาที่ไกล ๆ บ้าง
มาถึงหน้าดงดอกไม้หมื่นบุปผาแห่งหนึ่ง ผู้อาวุโสหญิงคนนั้นก็พูดกับเซียวฝานว่า “นายน้อยเซียว เชิญเข้าไปข้างในได้เลยค่ะ”
“รบกวนด้วยแล้ว”
เซียวฝานกวาดตามองไป เห็นดอกไม้แปลก ๆ หลายร้อยหลายพันชนิดแย่งกันเบ่งบาน ราวกับอยู่ในทะเลดอกไม้ ผีเสื้อหลากสีบินร่อนไปมา กลิ่นดอกไม้โชยมาอบอวลเป็นระยะ ๆ
“กลิ่นดอกไม้แปลกจริง ๆ หอมสดชื่นแต่ไม่ปนกัน แถมยังแฝงไอวิญญาณไว้ด้วย ฝึกฝนที่นี่เกรงว่าจะได้ผลเป็นทบทวี”
เซียวฝานคิดในใจ พลางมองไปด้านข้าง มีหินหยกสีเขียวสูงราวสามเมตร สลักตัวอักษรใหญ่ไว้อย่างวิจิตรราวกับมังกรบินหงส์รำอยู่: ดงดอกไม้หมื่นบุปผา