กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 พาซูอี๋อวิ้นไปโรงคณิกาฟังเพลง
เซียวฝานยอมรับว่า การเดินเที่ยวซื้อของเป็นเพื่อนผู้หญิงเป็นเรื่องที่เหนื่อยที่สุด เขาเป็นถึงขั้นแก่นทองปลายคนหนึ่ง แต่กลับถูกซูอี๋อวิ้นซึ่งเป็นแค่ขั้นสร้างฐานปลายทำให้หมดแรงได้
“พักหน่อยเถอะ เดินต่ออีกนิดขาคงขาด” ดีที่มีแหวนเก็บของ ไม่ต้องหิ้วถุงใหญ่ถุงเล็ก ไม่งั้นคงล้มพับไปนานแล้ว
ซูอี๋อวิ้นก็เกรงใจอยู่เหมือนกัน ทั้งที่บอกว่าจะไปงานประมูล แต่เดินไปเดินมาก็กลายเป็นการช้อปปิ้งของตัวเองซะงั้น
“หาที่นั่งพักสักหน่อยดีไหม?”
“ได้สิ เที่ยวโรงคณิกาฟังเพลงกัน”
เซียวฝานคว้ามือเธอแล้วพาเดินไปเลย
ซูอี๋อวิ้นยังคิดอยู่เลยว่า เที่ยวโรงคณิกาฟังเพลงมันหมายความว่ายังไงนะ?
ผลคือวินาทีต่อมาก็ถูกลากเข้าโรงคณิกา