กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 346 ตั้งชื่อเจี้ยนอัน
หลี่โหยวไฉถูมือไปมาด้วยความกระตือรือร้น อยากลงมือสักหน่อย
“พอฝั่งคุณเริ่มเดินเครื่องผลิต ผมจะไปที่นั่น พวกเราร่วมแรงกันเปิดตลาดในเมืองเป่ย์ผิง”
“ได้!”
หวังเฉียงก็เต็มไปด้วยไฟสู้ เตรียมจะลงมือครั้งใหญ่ที่เป่ย์ผิงให้เต็มที่
พอจัดการงานของบริษัทเสร็จ หลี่โหยวไฉก็รีบกลับบ้านอย่างอดใจไม่ไหว ไปเฝ้าเมียกับลูกของตัวเอง
เจ้าตัวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกก็เริ่มเติบโต ต้วมเตี้ยมสมบูรณ์น่ารักมาก
หลี่เหมยใช้ผ้าฝ้ายทำที่พันมือให้เจ้าตัวน้อยสองอัน พันมือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างไว้ข้างใน กันไม่ให้เจ้าตัวน้อยขยับไปมาแล้วข่วนตัวเอง
“โอ๊ะโอ๊ะโอ๊ะ...” หลี่โหยวไฉนอนราบกับขอบเตียง หยอกล้อเจ้าตัวน้อย