กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 บ้านแตกสาแหรกขาด
ถูกชายฉกรรจ์สั่งสอน คนคนนั้นก้มหน้าครึ่งหนึ่ง เบ้ปากพูดว่า "เออ ก็ฟังนายหมดแหละ ใครใช้ให้นายเป็นพี่ใหญ่ นายว่าอะไรก็เป็นอย่างนั้นแหละ"
ชายฉกรรจ์รู้ว่าเขายังไม่ยอมจำนน จึงพูดอย่างขมขื่นว่า "เหล่าซาน นายต้องเข้าใจ ตอนแรกที่พวกเราทำเรื่องนี้ก็เพื่อหาเลี้ยงปากท้อง มันถูกบีบจนไม่มีทางเลือกถึงต้องทำ"
"คนในหมู่บ้านที่ขนของให้พวกเรา มีใครบ้างที่ไม่ต้องเลี้ยงดูครอบครัว? กำไรของพายช็อกโกแลตมันบาง ไม่สู้พวกนาฬิกา แต่ยังไงมันก็ปลอดภัยกว่านะ ถ้านายจะเล่นนาฬิกา แล้วเกิดเรื่องขึ้นมา คนขนของก็ต้องเข้าไปนั่งคุก พอถึงตอนนั้นคนหนึ่งดึงอีกคนขึ้นมา ก็จะพัวพันกันเป็นทอดๆ ความเสี่ยงมันสูงเกินไป นายเข้าใจไหม"