กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 200 ไม่รังเกียจความน่าเกลียด
สิบโมงสิบนาที ภายในภัตตาคารทั้งแห่งแทบจะแน่นขนัดผู้คน ไม่มีที่ว่างเหลืออยู่แล้ว
ได้เวลา ภัตตาคารก็เริ่มเสิร์ฟอาหารอย่างเป็นทางการ
พนักงานบริการในชุดกี่เพ้าต่างถือถาดอาหารด้วยมือเดียวให้สูงระดับไหล่ อีกมือหนึ่งไพล่หลังไว้ที่เอว เดินตัวตรงท่วงท่าสง่างามสายตามองตรง เรียงแถวเข้าไปในโซนรับประทานอาหาร
ราวกับเป็นเส้นสายความงามเส้นหนึ่ง
ดึงดูดสายตาของลูกค้าในภัตตาคารได้ในทันที ทุกคนล้วนเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นการเสิร์ฟอาหารแบบนี้ ไม่น้อยเลยที่ลูกตาจะแทบถลนออกมา
อึก~~
ยังไม่ได้กินอาหาร ไม่น้อยก็เริ่มกลืนน้ำลายกันแล้ว
จานอาหารที่จัดวางอย่างประณีตทีละจาน ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างเบามือ กลิ่นหอมฟุ้งกระจาย