กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 พ่อตามาเยี่ยมบ้าน
“พ่อ ดูบ้านอิฐหลังใหญ่โน่นสิ ช่างโอ่อ่าจริง ๆ”
คนที่พูดเป็นชายใช้ไม้เท้าค้ำเดิน ขาข้างหนึ่งลีบผิดรูปอย่างหนัก
“ข้าจำได้ว่าเป็นบ้านดินอัดนี่นา ทำไมกลายเป็นบ้านอิฐหลังใหญ่ได้ หรือว่าเราเดินผิดทาง” ชายแก่เองก็จำตำแหน่งบ้านของหลี่โหยวไฉได้ไม่แน่ชัด
“ใต้จมูกท่านก็ไม่เห็นจะมีปาก ตั้งคนเยอะแยะ ถามสักคนก็รู้แล้ว”
ถูกย้อนกลับไปประโยคหนึ่ง ชายแก่จึงก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว เข้าไปใกล้คนหนึ่งแล้วถามว่า “สหาย ข้าขอสอบถามหน่อย นี่บ้านหลี่โหยวไฉหรือเปล่า”
คนที่ถูกชายแก่ถามกวาดตามองชายแก่ เห็นหน้าก็ไม่คุ้นเคย ไม่รู้จัก