0063

⬢⬢⬢

ตอนที่ 63 รับหวังเฉียงเข้าพวก

แถวนี้มีร้านขายอาหารเช้า

หลี่โหยวไฉจิ้มปาท่องโก๋ลงในน้ำเต้าหู้กินอย่างช้า ๆ

ฝั่งหวังเฉียงกลับซัดซาลาเปาเนื้อวัวเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง ซาลาเปาขนาดเท่าปากชามใบใหญ่ หวังเฉียงกินแค่สี่ห้าคำก็หมดลูก

ราวกับไม่ได้กินข้าวมาหลายวัน

"กินช้า ๆ หน่อยสิ ทำไมเหมือนผีหิวตายมาเกิดเลย" หลี่โหยวไฉเห็นท่าทางที่หวังเฉียงซัดอย่างหิวโหยก็เบ้ปากพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง

"ถ้าคุณไม่ได้กินข้าวมาสามมื้อ คุณก็คงสภาพเดียวกับผมแหละ" หวังเฉียงหัวเราะจมูกไม่แยแสว่าท่ากินของตัวเองจะดูไม่งามหรือไม่ ยังคงกินซาลาเปาคำโต ๆ ต่อไป

ไม่น่าใช่เลย